အန္တီမမ၀ါ ကကၽြန္မကို ၾကြားခုိင္းတယ္။ အၾကြားပိုစ့္ေရးခုိင္းတယ္။ တက္ဂ္ တစ္ကာ့တက္ဂ္ ထဲမွာ ကၽြန္မအတြက္ ေရးဖုိ႕အခက္ခဲဆုံး တက္ဂ္ပါပဲ။ ဟုတ္တယ္ေလ.. ကၽြန္မမွာ ဘာမွၾကြားစရာလဲမရွိဘူး။ မမ၀ါကေတာ့ ဖိနပ္ေတြ အေၾကာင္းေရးတယ္။ အရမ္းလွတာပဲ ဖိနပ္ေတြ..။ မ်ားလြန္းလုိ႕ ဖိိနပ္ဆိုင္ေတာင္ ဖြင့္လုိ႕ရေလာက္တယ္..။ ကၽြန္မကေတာ့. ဖိနပ္ဆိုလဲ ေ၀ါ့ကင္းရႈး တစ္ရံ ၊ အလုပ္သြားရင္ စီးတဲ့ဖိနပ္တစ္ရံနဲ႕ အၾကမ္းစီးတဲ့ တစ္ရံသာပိုင္ဆိုင္တယ္။ ေ၀ါ့ကင္းရႈးကလြဲျပီးလဲ က်န္တဲ့ဖိနပ္ေတြ ကၽြန္မမၾကိဳက္သလုိ စီးလဲမစီးျဖစ္ဘူး။ အ၀တ္အစားဆုိလဲ တီရွပ္ နဲ႕ ဂ်င္းသာ ၾကဳံသလိုစြပ္ျပီးသြားတဲ့သူ..။ အ၀တ္အစားလဲ ၾကြားေလာက္စရာ မ်ားမ်ားစားစားမရွိ ..။ မိတ္ကပ္လဲ တစ္ခါမွ မလိိမ္းျဖစ္သလုိ အလွျပင္ပစၥည္းေတြလဲ ကၽြန္မမွာ မရွိပါ။ ကၽြန္မမွာ ၾကြားဖို႕ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္တယ္..။ ဒါေပမယ့္ မမ၀ါကို ခ်စ္ေတာ့လည္း ၾကံဖန္ျပီး ၾကြားလိုက္ပါတယ္။



အရုပ္ကေလး ေတြခ်စ္ဖုိ႕ေကာင္းတယ္ ေနာ္။ ကၽြန္မပိုင္သမွ် အကုန္ပဲ ..။ ယုံခ်င္ယုံ မယုံခ်င္ေန.. ကၽြန္မအရုပ္ေတြ မခ်စ္တတ္ဘူး။ တစ္ကယ္မခ်စ္တာ..။ ေစ်းၾကီးလုိ႕လဲ ကၽြန္မ မ၀ယ္ႏိုင္ပါဘူး ...။ ဒါေတြ အကုန္ လက္ေဆာင္ရထားတဲ့ အရုပ္ေတြပါ။ သူမ်ားေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ ကိုတန္ဖိုးထားတတ္ေတာ့.. ေသေသခ်ာခ်ာ ေတာ့သိမ္းထားပါတယ္ ။ ၾကြားစရာ ဒီအရုပ္ေတြပဲ မ်ားမ်ားစားစားရွိတယ္။ က်န္တာေတာ့ ဘာမွမရွိဘူး..။ မမ၀ါ ေက်နပ္ေတာ့ေနာ္...ၾကြားလုိ႕ျပီးျပီ.... မမ၀ါရဲ႕ဖိနပ္ေတြထဲက တစ္ရံေလာက္ေပးေလ... ေနာ္...ဟီး.. :P